WIE ANNEXEERT NOU WIE! Een a_vondje CLASH of the TITANS in Utrecht.

Als de provinciegrens is gewijzigd en Bon Sjef je verbiedt om daarover te praten, moet je als bassist wel gitaar gaan spelen tijdens de (of is het The) Clash of the Titans in het Utrechtse. Glibberend en glijdend togen wij naar de toog van dB’s, alwaar ❤️Elise❤️ ons liefdevol edoch professioneel ontving. Je kan niet alles hebben. Nadat we op onze plaats waren gezet, beide voetjes op de vloer, mochten we de hand schudden van de versterkers van onze ego’s: licht en geluidvirtuozen Lukas en Axel. Axel niet te verwarren met Axel.

En dan op naar de toog. We geven niets om uiterlijk, maar die meneer met minder haar dan ik op mn kop maar meer ijzerwerk, maakte toch wel indruk. Gelukkig ook druk in de glazen.

Nadat volkomen terecht onze zanger annex drummer of drummer annex zanger toegang voor zijn eigen concert moest betalen, kon het beginnen. De kleedruimte in. Bon Sjef. Meer zeggen we niet, je had er bij moeten zijn, maar Bon Sjef…ook, ook Phil Ballins wellicht. Of niet. En de moordende Joy.

Om 10 uur s avonds mochten wij knallen. En dat deden we. Dat deden we echt. Regenboogvlag of niet: de beuk er in, desnoods subtiel. Onze grootste fan en criticaster Gert-Jan de A_MEN-crusher een flinke beuk op z’n harses gegeven. Volop liefde. Een vliegend drumstel, een wandelende gitarist, een zanger die z’n stembanden nog steeds zoekt, kortom: de driekoppige onenigheid ging los. Echt los. En de ingelaste friestijl van Bon Sjef was het toetje op de Happy Meal , de kers op de perenmoes, de last post voor je oorharen.

Wat die gasten van de A_men niet voelden is dat het een wedstrijd was. Men kon dus niet verliezen, maar wel winnen, aldus de jury.

Vol ongeloof maar snel met volle glazen bier, werd deze winst gedried. En Bon Sjef, die kon alleen maar eindigen met “Hallelujah………………A_men”.

En toen moesten wij in het donker allemaal weer zielig naar huis. Slapen is drie x 24 uur niet gelukt, maar daarover later wellicht meer.

Vrienden, personeel en vrijwilligers van dB’s en Clash of the Titans: dank, we zien jullie 23 maart weer.

“we kwamen, we zaagden, we gingen kapot……en de jury zei dat we wonnen”

MISLETOE = TONGEN en ROCKSLAG FINALEPLEK = BINNEN!

WOW! Rockslag speelde zich af bij een toenemend troebele hemel want bier was nodig om vuur te blussen. Muziek is geen competitie maar het leven is een bandwedstrijd. Jullie, vrienden van de drieonenigheid, kwamen bij bosjes langs! Dus we omhelsden het idee maar dat we weer moesten orgaandoneren. Respectievelijk een vingertopje, anderhalve stemband en een volledig lichaam werden het. Uiteraard koos de jury niet voor ons, maar van jullie kregen we SPEEJLUH en veel stemmen. Hoe dat een finaleplek in Rockslag waard is: vraag dat aan de koe die een haas ving. Maar het is zo.

The battle has only just begun. Tot in Gorinchem in Feb, maar natuurlijk eerst nog tot in Utrecht in Jan! Check die SHOWS.

THANKS ALLEMAAL!
en THANKS Jaap Slob aka The Real Chad Kroeger voor de snaps:

 

IMG_0830.JPG

 

 

Een punk-banger maken: HOE DAN?

Iedere band zou het eigenlijk wel willen: bangers maken. Bangers, je kent ze wel: van die nummers die je van binnen en van buiten ongecontroleerd in beweging brengen. Uit je tentdak gaan kan je op bangers. Headbangen kan je op bangers. Of een driemans-pit zijn in je eentje. Genieten vanaf een barkruk mag ook, maar alleen als je eerder die dag je beide achillespezen aan een brandende braamstruik hebt opengehaald.

Bangers dus. Ik gun ze je! Met mijn minnebroeders van de A_MEN heb ik de code gekraakt, en sindsdien knallen we alleen nog maar bangers. Het resultaat: een week voor onze shows zijn in een wijde omtrek alle teiltjes uitverkocht. Het A_MEN-motto kan zo op een tegeltje: verbaast uzelf en verwondert anderen. Vandaar dat ik het maar met je deel: Bangers – HOE DAN? Nou zo:

Doe als Patty: wees niet bang om oerlelijk te zijn. Zelfs als dat betekent dat je gezeikt krijgt. Of was dat nou Patricia?

Doe als Vlugge Japie: loens er eens naar. Andere invalshoek.

Doe als Erika: heb ontzettend veel liefde die je niet voor je kunt houden.

Doe als de marathon van Rotterdam: laat het allemaal maar lekker lopen.

Doe als The Donald: breng het heerlijk oppervlakkig en uitgesproken. En maak een goeie kuif.

Doe als Dickie: doe het, maar dan alleen omdat je het niet-niet doet. Plus keer plus is min.

Doe als de damschreeuwer: schreeuw.

Doe als Churandy: loop te genieten.

Doe als Mike: bijt je erin vast.

Doe als Uusg: gooi er porno in. Primordiaal snapt iedereen.

Doe als Frenk: spuug erop. Als je niet fulmineert gaat het niet intens genoeg.

Doe als Kim: geef een fuck.

Doe als iets dat 10 centimeter bij je vandaan is: blijf dichtbij jezelf.

Doe als de geschiedenis: herhaal jezelf.

Zo. Dat is allemaal gelukt is en je hebt iets gemaakt waar je van binnen en buiten door moet spasmen. Dan is het nu tijd voor nog een paar dingen. Een paar is twee.

Doe als Tarik Z.: duik de studio in.

Doe als Hans: kom naar beneden en sla je slag.

Ben je nou bang dat dit vooral in theorie allemaal wel klopt, maar niet in de praktijk? Vreest niet langer want er is bewijs. De A_MEN maakten bangers, doken de studio in en slaan hun slag op Rockslag eind dit jaar. En vast ook nog wel een keer elders zoals in die lieve Xinix en SLIM enzo. Kom kijken, dan krijg je een bakkie liefde van ons. Tot ziens in je eigen driemanspit. Vergeet je teiltje niet!

opnA_MEN WANT ALS WIJ HET NIET DOEN, WIE DOET HET DAN

Een studio ingaan is zoiets als koolrabi verbouwen: je weet dat het kut wordt. Doe je weinig aan…

Maar hee, dan kan je net zo goed nergens aan gaan beginnen en dat doet iedereen al. Als band die onmogelijk een kopstaartbotsing kan oplopen maar wél een werveldysplasie, hebben wij dromen. Daarnaast een gezonde tegenzin om iets te ondernemen waardoor die dromen bewaarheid worden, want als alles dan toch een ondraaglijke lichtheid der bestaan kent, dan moeten dingen gewoon aan komen waaien ook. Maar goed we gaan opnemen.

De studio is klein maar knus:

De opname-apparatuur is verzameld:

De droom is eigenlijk geen droom maar een onuitgekomen werkelijkheid: Savannah heeft haar voetsporen nog maar amper gelicht of wij treden er dwars middenin. EEN OPTREDEN OP KLOKRADIO want die lui weten ook wel hoe laat het is.

Het wordt een EP denken we, maar ik spreek ook namens Archibald en Anton en zelfs Spille en Arie als ik zeg dat ik niet precies weet wat een EP is. Wordt die EP het muzikale einde der tijden? Goedbedoelde death metal die met zodanig rudimentaire muzikale vaardigheden wordt gebaard dat het maar punk heet? Als er toch één fenomeen is waar niemand meer bang voor is, dan is het wel Death. Het Leven, dát is pas angstaanjagend! Laten we daar maar eens wat in gaan poken dan, op z’n EP.

Ja lang verhaal kort: we gaan post-historisch komen. En je moeder moet er ook aan geloven. You know who you are.

AAAA_WESOME BEGIN VAN TWEEDUIZENDA_CHTTIEN!!

Gisteravond onze tweede gig op SLIM in Lift, IT WAS A BLA_ST! Ondanks snotgluipende griepschurftige grafconditie A_LLES gegeven! Fuck it! Kleine opkomst, maar toffe respons en veel energie terug gekregen van ál die gekke lieve rare leuke mensen! Much love! In de live merchandise-pop-up-sweatshop hebben we enkele helden nog mooier gemaakt dan ze al waren. Nogmaals een dikke smeuïge pakkerd voor iedereen die is komen opdagen, SLIM en alle vrijwilligers, en natuurlijk Arie de Barbaar van de Subtielloos!